நாளைய தீர்ப்பு முதல் ஜனநாயகன் வரை: ஒரு சாம்ராஜ்யத்தின் சரித்திரம்!

தமிழ் சினிமாவில் ‘வெற்றி’ என்பது பலருக்குத் தற்செயலாக அமையலாம். ஆனால், ‘வெற்றி’யையே ஒரு வாழ்க்கை முறையாக மாற்றிக்கொண்டவர் ‘தளபதி’ விஜய். 1992-ல் ஒரு சராசரி இளைஞனாக, கேலிக்கும் கிண்டலுக்கும் நடுவே கேமரா முன்னால் நின்ற அந்த சிறுவன், இன்று 2026-ல் தமிழக அரசியலையே தன் பக்கம் திரும்பிப் பார்க்க வைத்திருக்கும் ஒரு மாபெரும் சக்தியாக உருவெடுத்திருப்பது, ஒரு சினிமா திரைக்கதையை விட சுவாரசியமானது.

ஒரு சினிமா பத்திரிகையாளராக, விஜய்யின் இந்த 30 ஆண்டுகாலப் பயணத்தை வெறும் படங்களின் பட்டியலாகப் பார்க்காமல், ஒரு மனிதனின் விடாமுயற்சியின் சாட்சியாகவே பார்க்கிறேன்.

ஆரம்பகாலத் தழும்புகளும் ‘நாளைய தீர்ப்பு’ம்

விஜய்யின் தந்தை எஸ்.ஏ. சந்திரசேகர் ஒரு மிகப்பெரிய இயக்குனர் என்பது அவருக்குச் சிவப்பு கம்பள வரவேற்பைத் தரவில்லை. மாறாக, ‘நாளைய தீர்ப்பு’ (1992) படத்தில் அவர் அறிமுகமானபோது, உருவக் கேலிகளும் விமர்சனங்களும் தான் அவருக்குப் பரிசாகக் கிடைத்தன.

ஒரு பத்திரிகை “இவரெல்லாம் ஹீரோவா?” என்று கேட்டபோது, அந்தச் சொற்கள் விஜய்யை முடக்கிவிடவில்லை. மாறாக, தனக்கான ரசிகர் பட்டாளத்தை எப்படி உருவாக்க வேண்டும் என்பதற்கான உத்வேகத்தைத் தான் கொடுத்தன.

‘பூவே உனக்காக’ – முதல் திருப்புமுனை

‘பூவே உனக்காக’ (1996) திரைப்படம் தான் விஜய்யின் கரியரில் முதல் திருப்புமுனை. விக்ரமன் இயக்கிய இந்தப் படம், விஜய்யை ‘குடும்பங்களின் செல்லப் பிள்ளை’யாக மாற்றியது.

அதுவரை ஆக்ஷன் ஹீரோவாகத் துடித்த இளைஞனுக்கு, எமோஷனல் மற்றும் மென்மையான நடிப்பு கைகொடுத்தது.

கமர்ஷியல் கிங்கும் ரசிகர்களின் தளபதியும்

2000-களின் ஆரம்பம் விஜய்க்கு பொற்காலம். ‘காதலுக்கு மரியாதை’, ‘துள்ளாத மனமும் துள்ளும்’ போன்ற படங்களில் மென்மையான காதல் நாயகனாக வலம் வந்தவர், ‘திருமலை’ மூலம் தன் பாதையை அதிரடிப் பக்கமாகத் திருப்பினார்.

அங்கிருந்துதான் “தளபதி” என்ற பிம்பம் இன்னும் வலுப்பெற்றது.

‘கில்லி’ (2004) — தமிழ் சினிமாவின் கமர்ஷியல் இலக்கணத்தையே மாற்றி எழுதிய படம். “வாடி பொட்டப்புள்ள வெளிய” என்ற வசனமும், விஜய்யின் வேகமும் துள்ளலும், குழந்தைகளையும் இளைஞர்களையும் கட்டிப்போட்டது.

ஒரு நடிகராக விஜய்யின் பலமே, அவரது நடனமும் திரையில் வெளிப்படும் எனர்ஜியும். ரஜினிக்கு அடுத்தபடியாக, தியேட்டரில் அமர்ந்திருக்கும் ரசிகனை தன் வசப்படுத்தும் வித்தையை அவர் சரியாகக் கற்றுக்கொண்டார்.

சரிவுகளும் மீண்டெழுதலும்: ‘துப்பாக்கி’ தந்த புதுப்பொலிவு

எல்லா சாம்ராஜ்யத்திலும் சரிவுகள் உண்டு. 2007 முதல் 2011 வரை விஜய்க்குச் சில சறுக்கல்கள் ஏற்பட்டன. ஆனால், ஏ.ஆர். முருகதாஸுடன் கைகோர்த்த ‘துப்பாக்கி’ (2012), விஜய்யை வேறொரு உயரத்திற்கு எடுத்துச் சென்றது.

ஸ்டைலிஷ் நடிப்பு, நுணுக்கமான உடல்மொழி — உலகம் பார்த்தது விஜய் 2.0.

மாஸ் ஹீரோவிலிருந்து சமூகக் குரலாக

தொடர்ந்து வந்த ‘கத்தி’, ‘மெர்சல்’, ‘சர்க்கார்’ போன்ற படங்கள், விஜய்யை வெறும் கமர்ஷியல் நடிகராக அல்லாமல், சமூகக் கருத்துகளைப் பேசும் ஒரு ‘மாஸ்’ தலைவனாகவும் முன்னிறுத்தின.

அட்லீ மற்றும் லோகேஷ் கனகராஜ் ஆகியோருடனான கூட்டணி, அவரது மார்க்கெட்டை 300 கோடி, 500 கோடி பாக்ஸ் ஆபிஸ் உச்சங்களுக்கு கொண்டு சென்றது. ‘லியோ’ மற்றும் ‘The Greatest of All Time’ (GOAT) அவரது உலகளாவிய புகழுக்குச் சான்றுகள்.

ஜனநாயகன்: திரைத்துறையிலிருந்து தேசப்பணிக்கு

விஜய்யின் பயணம் இப்போது திரையரங்குகளோடு நின்றுவிடவில்லை. தனது அரசியல் கட்சியான ‘தமிழக வெற்றி கழகம்’ (TVK) மூலம், மக்களுக்கான சேவையில் அவர் இறங்கியுள்ளார்.

அவர் நடித்த ‘ஜனநாயகன்’ என்ற பிம்பம், திரையில் மட்டுமல்ல, நிஜ வாழ்விலும் எதிரொலிக்கத் தொடங்கியுள்ளது.

“என் நெஞ்சில் குடியிருக்கும்…” என்று அவர் பேசத் தொடங்கும்போதே கூடும் அந்த மக்கள் கூட்டம், வெறும் ரசிகர் மன்றம் அல்ல; அது ஒரு வாக்கு வங்கி என்பதை அவர் நிரூபித்து வருகிறார்.

முடிவுரை: ஒரு உத்வேகப் பயணம்

‘நாளைய தீர்ப்பு’யில் ஒரு சாதாரண இளைஞனாகத் தொடங்கி, இன்று கோடிக்கணக்கான மக்களின் ‘தளபதி’யாக உயர்ந்திருப்பது வரை, விஜய்யின் வெற்றி மந்திரம் ஒன்றுதான் — நிதானமும் கடின உழைப்பும்.

விமர்சனங்களைப் பொருட்படுத்தாமல் தன் வேலையில் கவனம் செலுத்துவதும், அமைதியாக இருந்து வெற்றிகளால் பதில் சொல்வதும், விஜய்க்கே உரித்தான பாணி.

அவர் சினிமாவை விட்டு முழுநேர அரசியலில் இறங்கினாலும், தமிழ் சினிமா வரலாறு எழுதப்படும் போது, ‘விஜய்’ என்ற பெயருக்குத் தனிப் பக்கம் எப்போதும் ஒதுக்கப்படும்.